Naast het verbouwen van de kinderkamer, laten we ook een nieuwe oprit leggen.
Ik wist wel dat ze zaterdagvoormiddag de oude oprit kwamen uitbreken, het wast toch even schrikken toen mijn huis begon te daveren om 07u30 terwijl wij nog allemaal rustig lagen te slapen. Er werd namelijk een kraan(tje) gebruikt voor de uitbraak.
Een half uurtje later gaan Gaëtan en ik een kijkje nemen, zit daar één van die mannen neer met z’n schoen uit. “Wat is er gebeurd?”- “De kruiwagen op m’n voet laten vallen” – “Ach, zo..” (klungel!).
Zo tegen de middag kwamen Maxime en ik terug van een boodschapje, zie ik een enorme kras (echt enorm, net geen gat) in onze garagepoort. “Wat is er gebeurd?” ik weer – “Tja met de kraan per ongeluk tegen de poort gezeten”. (Klungels !!! Jongens toch!). Hopelijk zijn die goed verzekerd. Hoe dan ook, de schade is te beperkt voor een nieuwe, laat staat twee nieuwe poorten (wij hebben twee poorten naast elkaar). Maar je zal het altijd blijven zien vrees ik, hoe goed het ook te herstellen valt.
“Wie niets doet, zal niets breken”, zeggen ze soms.
Maar ik ga liever voor “wat je zelf doet, doe je beter”. Jammer dat ik geen opritten kan leggen.
+of+DSCF2466x_1.jpg)
1 opmerking:
Dag Patsy!
Leuk he, zo'n blog!!
Zal zeker af en toe es komen piepen naar nieuwe berichtjes!
Proficiat trouwens! Een meisje, prachtig!!
Tot blogs en anders tot 15 juli!
Een reactie posten