Ieder kind heeft zo zijn tempo, stel ik mezelf gerust. De enkele woordjes die hij wel al kan uitspreken, vallen in het niets met de hele zinnen die leeftijdsgenootjes al aan elkaar brijen en ik begin het echt vervelend te vinden dat ik niet met mijn oogappeltje kan communiceren.
Juist omdat hij me niet duidelijk kan maken dat hij bijvoorbeeld liever een boterham met choco wil of liever melk dan sap of bumba of juist nijntje op tv, wordt hij de laatste tijd erg driftig. Ik praat nochtans vaak met hem, alles wat ik hem aanreik noem ik bij z'n naam, extra duidelijk. Begrijpen doet hij wel, zo goed als alles, ook complexere opdrachten, zoals "haal je fles uit de woonkamer en zet hem hier op tafel", of "haal je schoenen maar en zet je neer en trek je pantoffels uit, dan doen we samen je schoenen aan", dus mentaal scheelt er niets, denk ik toch.
In september mag hij naar de kleuterklas. Iedereen zegt dat hij dan wel een "klik" zal krijgen en dat hem dat extra zal stimuleren om beter en meer te praten. Ik hou mijn hart vast en hoop dat ze gelijk hebben, want ik heb al nare voorstellingen van mijn klein ventje helemaal alleen omdat de kindjes hem niet begrijpen, of in een hoek na een driftbui omdat de juf hem niet begreep.
+of+DSCF2466x_1.jpg)
5 opmerkingen:
Leer hem wat gebaren? Twee vingers in de lucht voor Nijntje, een rondje maken voor bumba, weet ik veel. Helpt misschien.
(een beetje typisch mannelijk, denk ik)
;-)
Als je toch ergens twijfelt of zijn ontwikkeling wel in orde komt, kan je hem altijd eens laten "testen" (de wachttijden zijn nl heel lang).
Is er iets aan de hand, dan zullen ze het vinden. Is er niets aan de hand, zullen ze het je ook laten weten... op die manier ben je misschien toch wat "gerust"...
we kennen net hetzelfde met onze oudste zoon. In september gaat hij ook naar school en ik ben benieuwd hoe hij alles duidelijk zal maken. Ikzelf begrijp ondertussen zijn eigen taaltje wel, maar voor buitenstanders zijn de woordjes die hij meestal vervormt, een heuse opdracht om te begrijpen. Ik maak me er geen zorgen in. Alles op zijn tijd ...
oudste Sebas (8) heeft een taalontwikkelingsstoornis.
relatief probleemloos (met superjuffen) gewoon in het derde studiejaar.
verleden jaar op de voetbal veel wenend van 't veld wegens moeilijk te kunnen uitdrukken.
dit seizoen staat hij 'laatste man' (i de verdediging wil dat zeggen ;-) ) en stuurt als kapitein zijn ploeg - "naar links, terug!, rustig, ingooien, ..."!
't Is belange niet opgelost, maar voor alles is een oplossing!
Een reactie posten