Dipje

Op de vragen “Hoe gaat het met je? En de zwangerschap?” Dan antwoord ik steevast “goed, goed. Ca va, alles loopt vlotjes”. En dat is ook zo. Ik mag zeker niet klagen. Maar de laatste dagen voel ik me toch weer moe (ik raak niet ín noch uit mijn bed), ben ik prikkelbaar en mijn hormonen slaan af en toe tilt, zodat ik “gewoon” eens goed zou willen huilen, maar eigenlijk heb ik daar geen reden toe.
En mijn heup/bekken doet pijn en ik heb last van mijn maag en ik ben nog steeds af en toe misselijk en ik heb écht geen zin om te koken.
En op het werk is het veel te druk en zijn de cliënten erg lastig.
En de kuisvrouw laat het al twee weken afweten (al mag ik al blij zijn dat we er een hebben).
En het is zo'n verschrikkelijk slecht weer.
En …en ....

Niets om vrienden of familie mee lastig te vallen, maar gelukkig kan ik het wel effe kwijt op mijn blog!

Dat doet deugd.