“Voor minder dan overweldigende passie en totale harmonie doen we het niet meer. Zo gaan we te werk als een Don Juan, en verwarren hartstocht en verliefdheid met intimiteit en liefde. Het eerste is het najagen van een droombeeld dat altijd aan scherven valt, het tweede kan een leven lang gevoed en gekoesterd worden. Het eerste vertrekt vanuit het ik, het tweede vanuit het jij. Liefde heeft immers alles te maken met kwetsbaarheid toelaten, bereid zijn om te geven zonder te krijgen. Vooral bij die kwetsbaarheid wringt het schoentje. We zoeken bij de ander openheid en betrouwbaarheid, maar bieden een voedingsbodem aan die bestaat uit voorwaardelijkheid, seriële monogamie en hoge echtscheidingsstatistieken. En toch. Er zijn nog altijd heel veel mannen en vrouwen die er wél voor gaan.”
Ik kan mij wel goed vinden in wat mevrouw Ponnet schrijft.
Tussen Gaëtan en ik is het geen hartstocht en verliefdheid (meer) maar dubbel zoveel intimiteit en liefde. Wij gaan ervoor! Bereid zijn om te geven zonder te krijgen, daar gaan wij voor… Ik durf het luidop zeggen: ik ben gelukkig! Dit jaar zal het tien jaar zijn dat Gaëtan mij gelukkig maakt… Dank je, liefje. Ik hou van jou.
+of+DSCF2466x_1.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten