Ik ben ondertussen 2x met Gaëlle naar de osteopaat geweest. De eerste maal was het resultaat verbluffend: Ze werd veel rustiger en sliep sneller weer in na de voeding. Ze werd blijer en kon ook gewoon eens genieten van ons gezelschap in haar relax. Tot dan toe had ik altijd de indruk dat ze ofwel sliep ofwel huilde. Gewoon wakker zijn en rondkijken dat kon ze enkel in mijn armen (of die van iemand anders), niet in haar bedje of relax. Ze slaapt ondertussen ook langer ’s nachts: minimum 5 uur. Het spugen blijft jammergenoeg. De 2e maal bij de osteopaat veranderde eigenlijk weinig maar het is ook niet verslechterd. Het is toch iets bizars, vind ik. Want de osteopaat dóet eigenlijk weinig. Een deel van mij wíl wel geloven dat het hielp en een ander deel van mij vindt het gewoon toeval dat ze net na die behandeling veranderde. De “zwaarste” eerste twee maanden zijn voorbij. Ze zou misschien sowieso wel rustiger en langer slapen…En toch gaan we donderdag nog een (voorlopig?) laatste maal bij hem langs.
+of+DSCF2466x_1.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten