speelgoedstofzuiger

Al een hele tijd is Maxime gefascineerd door onze stofzuiger. Ik vond het dus een leuk idee om voor hem een speelgoedstofzuigertje te kopen. Het laatste cadeautje in de rij van Sinterklaas – verjaardag – Kerst. Hij vindt het inderdaad fan-tas-tisch! Wij minder. Het ding werkt echt, nu ja, bijna echt: het maakt lawaai – nog meer dan een gewone stofzuiger en zuigt een beetje, weliswaar met te weinig kracht om echt te zuigen. De wieltjes piepen en kraken dat het een lieve lust is. Het mondstuk schaaft over de vloer (heb ik ondertussen al voorzien van enkele viltjes). Bovendien lopen de (herlaadbare) batterijen veel te snel leeg met als gevolg: een huilende peuter. En soms ook een huilende baby, opgeschrikt door al dat lawaai en rumoer. Vreselijk. Ik wou dat ik het nooit gekocht had. Of op zijn minst nooit de batterijen erin gestoken had. Nu moet ik ’s avonds er zeker aan denken de batterijen op te laden of Maxime z’n dag begint al slecht.

Meestal wil ik dit niet, maar deze keer hoop ik dat hij snel z’n interesse aan dit speelgoed verliest.